Sen ve Ben
iki tekilden
Bir cogul olan
Biz olduk
Hayatmizin dönemeç noktasinda
Bir yola ciktik
Uzun ve ince

Askimizi beraber büyüttük
Yeni yürüyen bir çogunun yürümesi
Derenin irmagini bulmasi gibiydi
Zorluklar ve imkansizliklari asiyorduk
Tek tek

Biz vardik
Sen ve Ben
Ben ve Senden
Olan bir düstük

Bizdik
sarkilar bizi söylüyordu
Kurulan bütün cümleler bizle baslayip bizle bitiyor
Gözlerimizde biz
Haylarimiz
Rüyalarimiz bizliydi

Biz asktik
içinde
Bahar
içinde
Huzur
içinde
Mutluluk
içinde
Sen
içinde
Ben
içinde
Biz
Vardik.

Bir hikayemiz vardi
ikimizin yazdigi
Kimseye anlatmadigimiz
Kimsenin bilmeyecegi ve anlayamayacagi
Bize ait ve bize mahsus

Biz sonra
Yol ayrimina geldik
Sen ve ben olduk
Çogullugumuz bitti
Beklenmedik bir zamanda düstük.
Hikayemizin en güzel yerine birkaç sayfa kalmisken
Beraber yazdigimiz hikayemizin içinden adini aldin
Hikayemiz
Hikayem oldu
Hikayemiz
Boynu büyük öksüz kaldi
Anlamsizlasti

Sen
Ben
Tekiz artik

Ben
Yorgun
Bitkin
Ürkek
Dalgin

Sen
Uzak
Yabanci
Giden
Dönen

Sen
Ve
Ben
Biz olalim diyorsun tekrar
Yasanmislarimi itelim bir kenara
Bir perde çekelim üzerine
Ve
Baslayalim biraktigimiz yerden

Ben
Ne
Yasanmisliklarimi
Ne de
Yasadiklarimi
Bir kenara itebilirim
Artik
Ben ve Ben
Varim
Sen
Yoksun