mahir

Tavsiyem Hepsini Okuyun

Fenerbahçe için....

1996 yılıydı...Merkez Komutanlığı Koruma Taburunun yemekhanesinde tek bir konu konuşuluyordu. Herkes bir tek sorunun yanıtını merak ediyordu.

Fenerbahçe‚ Şampiyonlar Ligine kalmış Rapid Wien beraberliği ile gelen umut içeride oynanan ve 1-0 ve 2-0 lık Juventus ve M. United maglubiyetleriyle yerini hüsrana bırakmıştı.


Ezeli rakipleri tribünlerde Şampiyonlar Ligi senin neyine‚ tezahüratları ayyuka çıkmıştı.

Yer Old Trafford stadıydı. Fenerbahçe İngilterede fırtınalar estiren M.United ile CLde 4.ncü maçına çıkıyordu. Üstelik 40 yıldır bu statta yenilmemiş bir M.United. Atmosfer müthişti.

O gün akşam içtimasından sonra‚ Koruma Taburun da bir endişe vardı. Acaba Nöbetçi Amir maçın izlenmesine müsaade edecekmiydi? Tüm gün kafaları meşgul eden ve yanıt bekleyen soruydu bu. Hep beraber yemin edildikten sonra oturulan sofrada fazla iştah yoktu. Maç akıllara geldikçe Mehmet Çavuşun mide kasları kasılıyor‚ heyecandan sigara üstüne sigara yakıyordu.

Ve acı haber yat içtimasında gelmişti. Nöbetçi Amir sebep belirtmeden maçın izlenmesine izin vermemişti. Oysa aynı komutan 15 gün evvel oynanan Galatasaray- P.Sain Germen maçına izin vermişti. Anlaşılan komutanın rengi belliydi. Galatasaraylı arkadaşları Lan oğlum niye bozuluyorsunuz‚ bak adam kıyak yapıyor size. Hezimeti izlemenize vicdanı elvermiyor demek ki ha ha ha!!! diyerek takılıyorlardı.

Ranzasında radyoya kilitlenmişti. Maç başlamış ve M.U. akın akın geliyordu Fenerin üstüne. Tek tük cılız ataklarımız ya kalecinin elinde kalıyor yada tecrübeli rakip defansa takılıyordu.

Sağdan soldan sık sık Daha fark olmadı mı? takılmalarını artık duymayacak kadar orada değildi. Dudakları sürekli kıpır kıpırdı. Dua ediyordu.

Golsüz berabere biten ilk devrenin ardından lavaboya gitti. İkinci yarı başlamak üzereydi. Geri geldiğinde bir tuhaflık vardı. Bazı arkadaşları ortalıkta yoktu. O lavabodayken bir yerlere gidildiğini anladı. Her şeyi göze aldı ve doğru yemekhaneye yollandı..

Kapı kapalıydı. Ama içeride birileri vardı. Usulca tıkladı. Eliyle sus işareti yapan bir arkadaşı açmıştı kapıyı. sessiz ol devrem. Üst devreler gizlice açtılar.

Usulca içeri sokuldu. Televizyonun sesi kapalıydı. İçeri de sandalye gıcırtısı dahil olmak üzere öksürmek bile yasaktı. Zira Nöbetçi Amirin odası tam üstlerindeydi.

Maç çok gergindi. Rüştü Gigsin ve Andy Coleun şutlarını başarıyla çıkarmıştı. Korner üstüne kornerler kullanılıyordu. Yemekhanede ise sessizlik hakimdi. Dualar ediliyordu. Burada ki erlerin ve erbaşların hepsi cezayı göze almış takımlarını izlemek üzere orada idiler.

Fenerbahçe güçlü rakibiyle başabaş mücadele ediyordu. Defansta Uche ve Högh‚ kanatlar da İlker ve Erol rakibe geçit vermiyorlardı..Keza önliberoda Kemalettin de öyle idi. Ancak herkeste aynı kanı vardı. Bu güneşe kar dayanırmıydı? Bu mücadeleden en az bir puan çıkartılması gerekliydi.

Boliçe uzun bir top geldi. Topu kontrol etti. Rakibinin üzerine üzerine gidiyordu. Birden o müthiş füzeyi patlattı. Karşısında sonbahar yaprağı gibi bir o yana bir bu yana sallanan oyuncunun ayaklarına hafifçe çarpan top havalanmış ve bir havan mermisi gibi Scmaicleın koruduğu kaleye düşüvermişti. Topla Schmicleın düşüşü bir olmuştu. Bir anda herkes yerinden fırlamıştı. Deliler gibi sıçrıyor ve birbirlerini keza yumrukluyor‚ keza sarsıyorlardı. Ama tek bir ses yoktu. Bağırmadan gol sevinci yaşamak ne kadar tuhaftı.Ancak bu duru kabullenemeyen ve hasta fenerliliği bilinen teskereci çavuş en önde sandalyenin üstüne çıktı. Ellerini havaya kaldırdı. Önce herkes şaşkın şaşkın birbirine baktı. Fenerbahçe için beyler!!!

Herkes ellerini havaya kaldırmıştı. 1‚2‚3 Lay lay lay lay lay laaaaayyyy Feenerbahçeeee!‚ Lay lay lay lay laaaayy Feenerbahçeee!!! Tüm tabur inliyordu.

Nöbetçi Amir apar topar bu gürtültüye koşmuş‚ gördükleri karşısında adeta şoka girmişti. Ne oluyor burada? Sert sesinin ardında emirlerine karşı gelinmiş olmasının bir kızgınlık tonu da vardı. Kim açtı televizyonu? Kimseden ses yoktu. Ben bilirim yapacağımı. Çavuş buradaki herkesi 10 dakika sonra dışarıda içtima alanında istiyorum.


Maç bitmiş‚ Fenerbahçe ilk CL galibiyetini Old Traffordda‚ 40 yıldır Avrupa kupası maçı kaybetmemiş M.Unitedı mağlup ederek almıştı.

Buz gibi bir hava vardı. Boğazdan sert esen rüzgar içtima alanında sadece eğitim gömlekleriyle bekleyen askerleri kavuruyordu. Saat 24:00e yaklaşırken‚ yemekhane de bulunanlar dışarıda sıra halindeydi. Başlarında Mehmet Çavuş vardı.

Nöbetçi Amir geldi ve ilk komutu verdi. Sıra açıl marş! Ardından diğer komut; Komando dansı vaziyeti al! Biir!! Komando İkiii! komando.

Piyade yemekhanesi boşalmış dışarıda olan biteni izliyorlardı. Piyadelerden biri yanındakine sordu; Ne yapıyorlar bunlar?
Ceza eğitimi yapıyorlar.. Fenerin maçını izlemişler. Nöbetçi Amir ceza vermiş.

O akşam komando dansıyla başlayan eğitim‚ şınavla devam etmiş yaklaşık 2 saate yakın ceza eğitimi yapmışlardı. Çift sıra halinde koğuşlara geldiklerinde herkes ayakta onları bekliyorlardı. Ve onlar görünür görünmez koğuştakiler başladılar.. Lay lay lay laaayy Fenerbahçe!! Lay lay lay laay Fenerbahçeee!!

Fenerbahçe için sabaha kadar eğitim yapabilirlerdi. Umurlarında değildi.

Fenerbahçe bir Avrupa devini evinde devirmişti....


Alıntıdır...

______________________

toryaptanburak

süper bu yzdıkların kobdonun en iyi akdaşıyım