AyAz

Kötü Haber Vermenin Yolu

Istanbul’da üniversitede okuyan genç kiz Ankara’daki babasına telefon etmis:

“Baba, meraba.. Ben Lale....”
“Ooooo. Güzel kızım benim. N’abersin bakalım?...”
“Hiç sorma babacıgım. Hiç keyfim yok valla...”
“Hayirdir? Bi sorun mu var?...

Kiz aglamaya baslar; babasi ise üzüntü ve meraktan kafayi yemektedir:

“N’ooldu kizim? Anlatsana...”
“Murat evi terketti. Bosanmak istiyormus...”
“Ne evi lan? Ne bosanmasi? Sen ne zaman evlendin de bosaniyorsun?...”
“Hani senin hiç hoslanmadigin esrarkes çocuk vardi ya. Ben onunla evlendim.”
“Iyi halt ettin, zilli. Neyse, artik yapacak bi sey yok. Versin mahkemeye, hemen bosanin...”
“Bosanalim ama benden 10 milyar istiyor. Eger vermezsem, iyi zamanlarimizda çektigi
çiplak fotograflarimi Internetten herkese yollayacakmis....”
“Püüh. Rezil... Çiplak fotograf çektirdin, öyle mi?”
“Ama babacigim. O benim kocamdi. Ne biliyim böyle bir pustluk yapacagini.”
“Peki. Olan olmus artik. Yarin havale ederim parayi...Ögleden sonra bankaya gidip çekersin;
sonra da alip yakarsin o kahrolasi fotograflari...”
“Sagol baba. Eeee. Sey....Bi de kürtaj için 2 milyara ihtiyacim var...”

Adam artik iyice fenalasir. Boguk bir sesle konusur:

“Kürtaj mi? Bi de hamile mi kaldin o çocuktan sen?...”
“Aslinda ondan degil... Zenci bi çocuk vardi...Zaten o yüzden ayriliyoruz ya....”

Adam bayilmak üzeredir. Nabzi yükselir, tansiyonu düser, artik inleyerek
konusmaktadir:

“ Biz seni oraya okumaya yollamistik. Sen ne haltlar çevirmissin.
Allahim.
Nedir bu basimiza gelenler...Okulu bititir bitirmez Ankara’ya dönüyorsun, yoksa kirarim bacaklarini...”

“Istersen hemen dönebilirim babacigim. Ben geçen yil okuldan atildim çünkü...”

Adam masanin üzerindeki soguk su dolu sürahiyi basindan asagiya devirir ve ancak bu sekilde konusmasini sürdürebilir:

“Okuldan mi atildin? Hani birlikte avukatlik yapacaktik, zilli?...Eh ulan?
Sen hele bi gel buraya. Ben sana yapacagimi bilirim. Evden disariya adim
attirmiycam sana. Ilk isteyenle de evlendiricem....”

“O is zor be baba.. Biliyorsun, moda oldu, artik evlenmeden önce esler birbirlerinden saglik raporu istiyorlar...
Pek iyi bi rapor> sunacagimi zannetmiyorum ben...”
“Allahim, çildiracagim... Bir de cinsel hastaliklar haaa.....Kesin o zencidendir...”
“Çok pis arkadaslari vardi. Bilmem artik hangisinden kapmisimdir...”

Güm diye bir ses duyulur. Adam kisa bir süre için kendinden geçmistir; ancak hemen kendisini toparlayip tekrar telefonu alir.

“Hemen bu aksam dayını yolluyorum oraya. Seni alıp gelecek. Adresini ver bakıyım...”
“ Mahmutpasa Karakolu’ndayim... Gelirken kefalet için de biraz para getirsin yanında...”
“Karakol mu?...Bi de karakola mı düstün layyynnn? Ne yaptın?....”
“Dün kafam çok bozuktu, çok içmisim. Araba kiralayıp dolasmaya çıktım.
O
kafayla Arnavutköy’de kokoreççi dükkanına girdim. Ama neyse ki kimse ölmedi.
Dükkan sahibiyle kiralik araba firmasina biraz para vermek gerekir sanirim...”
Adam artik iyice fenalasmıstır. Hatta fenalasmak ne kelime; adeta kahrolmustur.


Telefonda kısa bir sessizlik olur. Kız tekrar konusmaya baslar:

“Babacıgım. Sakın üzülme. Bütün bunlar bir sakaydı. Ben sadece sınıfta kaldıgımı söylemek için aramıstım...”
Bunun üzerine adam sevinçle ve mutlulukla haykırır:

“Canın sagolsun be güzelim, bosveeerrr. Okul da neymis? Hiç mühim degil, tatlı canın sagolsun senin....”

______________________

KOBDO

verilmişti die hatırlıorum..