asiyan_ı murg_ı dil

Bu foruma yeni üye oldum ve bu da ilk mesajım olacak. İstedim ki bir şeye başlayacaksam bir işe yarayarak ya da toplumumuza faydalı olarak başlayayım

Forumunuzu gezdim ve gördüklerimden (ki başka forumlarda da aynı durumu gördüm ve üzüldüm.) yola çıkarak bir nebze olsun insanlığın, kardeşliğin önemini anlatmak. Bu yazımı okuyacak olan tüm arkadaşlara şimdiden teşekkür ederim.


Büyüklerimiz hep 70'li 80'li yılları anlatırlar. Biz de masal dinler gibi dinleriz. Yani en azından ben öyle dinlerdim. Kardeşin kardeşe düşman olduğu, kimsenin kimseye güvenmediği, sokağa çıkmanın büyük risk olduğu, yiyecek maddesi almak için saatlerce kuyruğun beklendiği o günleri. Tıpkı bir masal gibi geliyordu. Sonrasında ordu yönetime el koyar, ihtilal olur, 80'den itibaren yavaş yavaş kendimizi toparlamaya başlarız ve gelişmeye yücelmeye başlarız. Aynı masallardaki gibi önce bir takım kötü durumlar ya da zor şartlar olur sonra esas kahraman ya da kahramanlar bir şekilde mutlu olurlar. Biz de aynısını yaşamışız. Ama sanırım o günler geride kalıyor. Neden mi? Çünkü üstte de söylediğim gibi gerek bu forumda ve gerekse üyesi olduğum diğer forumlarda hep şunu gördüm (özellikle 5-6 aydır): siyaset bizi birbirimize düşürmüş. Düne kadar can ciğer kuzu sarması olduğumuz arkadaşlarımız şimdi karşımızda. Neden? Çünkü benimle aynı görüşü paylaşmıyor, benim aksim olan bir düşünceyi savunuyor diye! Ee ne yapmak lazım. Benimle aynı görüşü savunmuyor diye gidip dövmem lazım, evini yakmam lazım, ailesine zarar vermem lazım.... lazım mı acaba? Hadi yaptım diyelim elime ne geçecek? Hadi diyelim ki benimle aynı görüşte olmayanların hepsini başka ülkelere kovaladım ya da susturdum ya da yok ettim ne olacak sonra? başım göğe mi erecek? Benimle aynı düşünceye sahip insanların yaşadığı bir ülke olsun diyelim
Biz insanoğlu değil miyiz yarın bir sebep bulup o insanlarla da fikir ayrılığına düşmez miyim? En sonunda benimle tüm yönleriyle tıpatıp benzeşen bir insan bulabilir miyim? Hiç sanmıyorum. Bana, her şeyiyle(her durum veya her olaya bakış açısı) ikiz sayılacak iki tane insan gösteremezsin.
tabii ki farklılıklar olacaktır. Tabii ki eleştireceğiz de eleştirileceğiz de ama bunu yaparken karşımızın da bir insan olduğunu onun da kişiliğinin , duygularının ve isteklerinin olduğunu unutmamak lazım... Saygı göstermek en büyük erdemlerdendir.
Sözün özü şudur ki ;
Sözüm size arkadaşlar! Bu ülke bizlere kalacak! Buyrun isterseniz beni eleştirin ama lütfen ülkemiz için, insanımız için, geleceğimiz için artık birbirimizi yeme huyunu terkedelim.
Çünkü her an birimiz birimizi yerse sonunda yiyecek kimse kalmayacak....

______________________

barkod

Kafka'nın "Değişim" romanında prototipleştirdiği Gregor Samsa tipi ete kemiğe bürünüyor, olan bu. Kısaca; böcekleşiyoruz. Kalplerimiz ve beyinlerimiz mumyalanıyor, donduruluyor. Yanımızda, yöremizde, içimizde insanlar öldürülüyor. Ölüler ülkesi kavalcılarının şarkısı asılı kulaklarımızda. Olan bu. Yaşıyoruz her şey ile, her şeye rağmen olan bu. Buna benzer şeyler.

Hoşgeldiniz Aşiyan-ı Mürg-i Dil (gönül kuşunun yuvası).

______________________