Silver_Arrow

Uzun zaman sonra kavuşmuştum sana, aylar sonra senin geldiğini duyunca içimde birşeyler kıpırdamıştı eskisi gibi... Vuslata ermenin sevinci kaplamıştı içimi. Gecem gündüzüm sen olmuştun, içime huzur olup dolmuştun yeniden. Sanki sensiz geçen hergün, yıl gibi gelmişti bana, sensizliğin ızdırabıyla kavrulan gönlüm seninle birlikte feraha kavuşmuştu. İlk görüştüğümüz gün "daha çok zaman var, daha çok beraberiz" demiştim içten içe, bugünleri düşünmeden. Sayılı gün çabuk geçerdi ama bu kadar da hızlı geçeceğini hiç düşünmemiştim. Yine bana hüsran vardı yine bana hasret; yine bana sensiz günler düşmüştü... Sen giderken arkadandan bağıramamıyordum bile "GİTME"...
Artık gün saymaya başlamıştım birdahaki vuslata, daha sen gitmeden gün sayamaya başlamıştım... Şimdiden seni çok özlemiştim oysa... "Keşke" dedim, "keşke hep beraber olsak"... Sende ise derin bir sessizlik... Neden hiç cevap vermiyordun ki? Bu susup gidişin nedendi?
Kafamın içinde bu sorularla boğuşurken yeni gün doğmaya başlamıştı bile. Senin gideceğin gün, güneş bile hüzünlü doğuyordu sanki. Kendimi seni uğurlamaya hazırlıyordum. Sana bir mektup vermeyi düşündüm ama içinde sadece şunlar yazacaktı:
"Güle güle onbir ayın sultanı... güle güle ya şehr-i ramazan... Gönlümüzdeki yerine yine bekliyoruz, hasretle..."

______________________

ragnaros

süpersin ya..başlarken sinir olmuştum ne saçmalıyor bu diye ama sonunda hayran kaldım..

______________________