Sevgili eski yıl;
Gidiyor olmandan dolayı üzgünüm.Vallahi... Senın şuan kı yorgun ve bıkkın ruh hâlini çok iyi anlıyorum.
Seni beklerken ve karşılarken yapmadığımız şaklabanlık kalmadı. Aman en anlamalar yükledik;ne beklentiler ekledik;sen en şahaneydin,ne umut doluydun,ne harikaydın...
Giderken kimse güle güle demiyor,değil mi?
Öyledir,haklısın...
Canım eski yıl;giderken götürmeni istediğim birkaç şey var. Birkaçtan fazla aslında..
Bütün kötü anıları alıp götürsen diyorum..
"Ercan Arıklı kaza geçirmiş" telefonu vardı ya..Hani ben asansördeydim,hani daha ne olduğunu anlayamadan arabaya koşturmuştum,hani trafikte hastahaneye ulaşmaya çalışırken; "gitme,kaybettik" diye aramışlardı ya...Hani dokuzuncu katta ayakta kalakamıştım odasının önünde... O akşam üzerini alıp götürsen mesela..
Mesela..
Televizyon izlediğim,gazete okuduğum sabahların çoğunu alsan...
Kalbimin kırıldığı ve kalp kırdığım...
Beklediğimin karşılığını bulamadığım,benden beklenenin karşılığını veremediğim.
Adımın geçtiği kötü satırlara gözümün değdiği...
Gücendiğim ve gücendirdiğim...
"Keşke görmeseydim" dediğim...
"Keşke söylemeseydim" dediğim...
"Keşke yazmasaydım" dediğim...
İşte bunların olup bittiği bütün öğle sonralarını alıp götürsen...
Canım eski yıl;
Ne zaman geldin,ne çabuk kalkıyorsun anlamadım.Bunu şunu götür diye sana liste yapıyorum ama birşeyi de yerinden kaldırmayacağını biliyorum.
Yüklükteki yüklere yenilerini bırakıp gideceksin bu gece.Bizse ürkek tavşanlar ve dişleri keskin kurtlar ordusu olarak yeni yılın yoluna bakacağız.Sendne kalanları tıkacağız halı altına,çekmecelere,kapı arkalarına.Yüklükte yer kalamdı zira 30'dan sonra..
Sana teşekkür etmeliyim mektubumun sonunda.
Bu yıl insanlara şaşırma dozumda bir azalma oldu.bir garip anlama hâli geldi ki,ben bile hayret ettim kendime.İyi oldu,çünkü öfkem azaldı bütün bunlara.
Bir sürü şey yer değiştirdi bu yıl;mesela en kızdığım yazar en anladığım yazar oldu,en sevdiğim yzarsa en uzağımda kalan...Sonra anladım ki;televizyon denilen bir ktu ticarethaneymiş aslında,çok anlam yüklemek yanlışmış...Zor olan bir yolu koşmak değil,ipi göğüsledikten sonra koşacak yeni uzak yollar aramakmış...Zor olan,tırmanmak değil tırmandıkça daralan alanda soluk alacak ter bulmakmış...
Bu yıl sık sık uyandım uykularımdan...
Sanki sabaha devam etmeyecekmiş gibi geliyordu soluk alıp verişim...Birgün öleceğimi bu kadar gerçek,bu akdar büyük,bu kadar yalın idrak etmek önce korkunç geliyordu bana.Sonra büük bir sakinlik alıyordu o dehşetin yerini..Sonra anlamsızlık...
Bütün bu kavganın,bu itişmenin,bu çirkinlğin anlamsızlığı daha da suturuyordu sessiz olan beni...
Bana gerektiği yerde susmayı öğrettim sevgili eski yıl.Susukunluğun gerekliliğini...
Güle güle sevgilim eski yıl...
Güle Güle...
Biliyorum çok özleyeceğim seni...

İclal AYDIN