İdeolojiler aşkı öldürüyor

**asude29** · 05-04-2007, 15:21

İdeolojiler aşkı öldürüyor

Aşk imiş meğer her ne var ise âlemde

İlim bir kıyl-u kâl imiş ancak

“Yeryüzünde her şey aşk ile var, ilim sadece laftan ibaretmiş...”

-------------------- -----------------------

Bir zaman solcuların aşka vakti olmadığı gibi, 1980 sonrası İslamcılığında da aşkı yoğun yaşayanları pek bulamazsınız. Gerçi kadınlarına en bağlı erkekler onlardır ama belki ifade edemediklerinden dolayı kadınların aşk beklentileri artmaktadır. Müslüman en kısa tanımıyla ‘iyi insan’dır; ama Peygamberin, “Sizin en hayırlınız, kadınlara en iyi davrananızdır” diyerek vurgulamak istediği şey belki de erkeklerin hoyratlığıdır.

Dünya, aşk üzerine kurulmuştur, aşk üzerinde döner. Kendi ekseni etrafında dönmekle kalmayıp birbiri etrafında cezbe ile dönüp duran gezegenler, evrende aşkın çekim gücünü oluştururlar. Âlemi yerinde duramayıp döndüren aşk, insana neler yapmaz ki!..

“İslam’da aşk”, “İslam’da cinsellik” gibi konular sık sık pişirilip gündeme getirilir de, bütün yönleriyle bu konular bir türlü işlenmez.

İslam insana önce evrensel boyutta bir aşkı öğretir, bunun ışığında beşeri aşklara kapı açar. Her şeyden önce, bize ‘ruhundan üfleyen’ Allah’ın varlığının bir parçası olarak yüreğimizde bir aşk taşıyoruz. Çünkü ona aidiz...

Sezai Karakoç, “Sevgili... ey sevgili... en sevgili... Uzatma dünya sürgünümü benim” derken işte bu aşka vurgu yapar. Yunus Emre de, “Ölen hayvan imiş, âşıklar ölmez” dizesiyle ‘aşkın’ bir bağlılığı olduğunu ifade eder.

İşte bu dünya sürgününde; düşüncelerimizle, eylemlerimizle ‘aşkı kalbimize yerleştiren’in aşkına zarar vermemek için yaşarız, her şeyden önce bunun için titizleniriz.

Bu hususta kalem oynatmak zor. Benim boyumu biraz aşıyor ama algılayabildiğim kadarını ifade etmiş oldum.

Fakat insan da, kadın ve erkek olarak yaratılmış ve aralarına ‘sevgi bağı’ yerleştirilmiştir. Peygamberimiz de bu gerçeği, “Dünyanızdan bana üç şey sevdirildi: Kadın, güzel koku ve namaz” ifadesiyle dile getirmiştir.

Erkek kadını sever, kadın da erkeği...

***

Öyle herkesin duygularına tercüman olacak, iç geçirtecek, “Tam da bunları düşünüyordum” dedirtecek şahane cümleler kuramam.

Ancak...

Aşkın somut bir tarifi olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim.

Aşkın bir yemin olduğunu, aşkın ahde vefa olduğunu, aşkın bir adanma olduğunu... Aşkın nedenlere bağlı olmadığını, zira nedenler ortadan kalktığında aşk diye bir şeyin var olamayacağını söyleyebilirim.

Evim, çocuklarım ve işim arasında, hayatım parsellenmiş durumda. Aşka dair yazılan güzel yazılara burun kıvıranlardan değilim. Bilakis, “Helal olsun” diyorum. Azıcık kıskanmıyor da değilim hani.

Ama kıskandığım yazılar, ‘benim dökülmeme benzeyen’ aşk yazıları değil. ‘Aşk’ üzerinden prim yapmaya çalışanlar ise asla. Bir gecelik yaşanan ‘yoğun aşklar’, ‘deliler gibi sevip’ üç gün sonra bitenler de değil hakeza. Aşkın salt cinselliğe indirgenmesi ise fena halde canımı sıkıyor. Örnek mi, “Sağlığım yerinde, tabii ki aşk yaşayacağım” şeklindeki ifadeler.

Bunların aksine, ben aşkı gerçekten önemseyen birisiyim.

Yaşantımdaki pek çok şeyi değiştirmeyi göze alacak kadar. Bu konuda ‘din değiştirmeyi’ göze almaktan bahsetmediğim elbette ki ortada.

***

Yıllar öncesinde iki kitap okumuştum. O dönemlerde acayip etkilenmiştim. Şimdilerde okuduğum zaman aynı şeyleri hisseder miyim bilmiyorum.

İbn Hazm’ın ‘Güvercin Gerdanlığı’ ile İbn-i Arabi’nin ‘İlahi Aşk’ isimli kitapları.

Kitabın girişindeki ‘güvercin gerdanlığı’ tasviri bile kitabı okumak için yeterli bir sebepti.

Güvercin gerdanlığı, güvercinlerin boynunda bulunan halka biçimindeki tüylerdir. Boyna geçen ve ölünceye kadar çıkmayan ‘aşk zinciri’ sembolüdür. Klasik İslam edebiyatında geçen bir tanım. Bir dönem, etrafımdaki herkese, ‘güvercin gerdanlığı’nın ne olduğunu bilip bilmediklerini sorar olmuştum. Dişiliğe dair ne varsa, kırılganlık, zarafet, nazlanma ‘güvercin’e daha yakışan bir şey olduğunu düşünmeye başlamıştım.

Dolayısıyla, bir kadının boynuna erkek tarafından takılan kolye, kışkırtıcı olduğu kadar anlamlıdır da aynı zamanda.

“Ölünceye kadar seninim” demenin ahdidir boyunda duran.

Biri gider, biri gelir mantığını asla içine almayan bir aşk anlayışı.

Olacaksa böyle olmalı.

Sevilecekse böyle sevilmeli. Aşkta Batılı anlayışın aksine, Doğulu anlayışa daha yakınım.

Yani.

Her yıl ‘Sevgililer Günü’ne bir başka sevgiliyle katılmak değil...

***

Stendhal, ‘Kırmızı ve Siyah’ta Sieyes’ten şu sözü aktarır: “İşte uygarlığınızın yüksek mucizesi! Aşkı sıradan bir şey yaptınız.”

Tarkan’lı cep telefonu reklamlarını görmüştüm bir ara... “Aşk sesini duyurmak ister” diye... Aşkın bu şekilde reklama ve ticarete konu edilmesinden hiç hazzetmiyorum.

Aşkın kontör cinsinden değeri nedir?

Bırakın bunu âşıklar kendi aralarında halletsinler.

Tabii ki aşk, insanı söyletir. Erkekler için bu kadar önemli değil belki ama her kadın aranmak, (cep telefonları için söylüyorum) sevgi dolu mesajlar almak ister ve bunu sıkça da dile getirir.

Her türlü hediyelik eşyalar üretilsin, mağaza vitrinlerinde yer alsın, herkes sevdiği için türlü sürprizler yapsın; ama bunu tüketim çılgınlığına çevirmenin âlemi yok. Reklam aracı yapmanın da...

***

“İdeolojiler aşkı öldürüyor” denir. Doğrudur. Bir zaman solcuların aşka vakti olmadığı gibi, 1980 sonrası İslamcılığında da aşkı yoğun yaşayanları pek bulamazsınız. Gerçi dindar insanlar, “Allah aşkına” birtakım kötülüklerden uzak dururlar. Kadınlarına en bağlı erkekler onlardır ama belki ifade edemediklerinden dolayı kadınların aşk beklentileri -çevremden biliyorum- artmaktadır. Çünkü evlerde seyredilen diziler dört başı mamur aşk hayalleri kurdurmaktadır.
[/color]

05-04-2007, 15:21	#1 (permalink)
asude29 Gold Member Profil Yer: space Üye No 2844 Mesajlar 53 Forum Katkısı 49 Forum Katkısı Puanı 2795 Derecesi	İdeolojiler aşkı öldürüyor İdeolojiler aşkı öldürüyor Aşk imiş meğer her ne var ise âlemde İlim bir kıyl-u kâl imiş ancak “Yeryüzünde her şey aşk ile var, ilim sadece laftan ibaretmiş...” -------------------- ----------------------- Bir zaman solcuların aşka vakti olmadığı gibi, 1980 sonrası İslamcılığında da aşkı yoğun yaşayanları pek bulamazsınız. Gerçi kadınlarına en bağlı erkekler onlardır ama belki ifade edemediklerinden dolayı kadınların aşk beklentileri artmaktadır. Müslüman en kısa tanımıyla ‘iyi insan’dır; ama Peygamberin, “Sizin en hayırlınız, kadınlara en iyi davrananızdır” diyerek vurgulamak istediği şey belki de erkeklerin hoyratlığıdır. Dünya, aşk üzerine kurulmuştur, aşk üzerinde döner. Kendi ekseni etrafında dönmekle kalmayıp birbiri etrafında cezbe ile dönüp duran gezegenler, evrende aşkın çekim gücünü oluştururlar. Âlemi yerinde duramayıp döndüren aşk, insana neler yapmaz ki!.. “İslam’da aşk”, “İslam’da cinsellik” gibi konular sık sık pişirilip gündeme getirilir de, bütün yönleriyle bu konular bir türlü işlenmez. İslam insana önce evrensel boyutta bir aşkı öğretir, bunun ışığında beşeri aşklara kapı açar. Her şeyden önce, bize ‘ruhundan üfleyen’ Allah’ın varlığının bir parçası olarak yüreğimizde bir aşk taşıyoruz. Çünkü ona aidiz... Sezai Karakoç, “Sevgili... ey sevgili... en sevgili... Uzatma dünya sürgünümü benim” derken işte bu aşka vurgu yapar. Yunus Emre de, “Ölen hayvan imiş, âşıklar ölmez” dizesiyle ‘aşkın’ bir bağlılığı olduğunu ifade eder. İşte bu dünya sürgününde; düşüncelerimizle, eylemlerimizle ‘aşkı kalbimize yerleştiren’in aşkına zarar vermemek için yaşarız, her şeyden önce bunun için titizleniriz. Bu hususta kalem oynatmak zor. Benim boyumu biraz aşıyor ama algılayabildiğim kadarını ifade etmiş oldum. Fakat insan da, kadın ve erkek olarak yaratılmış ve aralarına ‘sevgi bağı’ yerleştirilmiştir. Peygamberimiz de bu gerçeği, “Dünyanızdan bana üç şey sevdirildi: Kadın, güzel koku ve namaz” ifadesiyle dile getirmiştir. Erkek kadını sever, kadın da erkeği... * Öyle herkesin duygularına tercüman olacak, iç geçirtecek, “Tam da bunları düşünüyordum” dedirtecek şahane cümleler kuramam. Ancak... Aşkın somut bir tarifi olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim. Aşkın bir yemin olduğunu, aşkın ahde vefa olduğunu, aşkın bir adanma olduğunu... Aşkın nedenlere bağlı olmadığını, zira nedenler ortadan kalktığında aşk diye bir şeyin var olamayacağını söyleyebilirim. Evim, çocuklarım ve işim arasında, hayatım parsellenmiş durumda. Aşka dair yazılan güzel yazılara burun kıvıranlardan değilim. Bilakis, “Helal olsun” diyorum. Azıcık kıskanmıyor da değilim hani. Ama kıskandığım yazılar, ‘benim dökülmeme benzeyen’ aşk yazıları değil. ‘Aşk’ üzerinden prim yapmaya çalışanlar ise asla. Bir gecelik yaşanan ‘yoğun aşklar’, ‘deliler gibi sevip’ üç gün sonra bitenler de değil hakeza. Aşkın salt cinselliğe indirgenmesi ise fena halde canımı sıkıyor. Örnek mi, “Sağlığım yerinde, tabii ki aşk yaşayacağım” şeklindeki ifadeler. Bunların aksine, ben aşkı gerçekten önemseyen birisiyim. Yaşantımdaki pek çok şeyi değiştirmeyi göze alacak kadar. Bu konuda ‘din değiştirmeyi’ göze almaktan bahsetmediğim elbette ki ortada. * Yıllar öncesinde iki kitap okumuştum. O dönemlerde acayip etkilenmiştim. Şimdilerde okuduğum zaman aynı şeyleri hisseder miyim bilmiyorum. İbn Hazm’ın ‘Güvercin Gerdanlığı’ ile İbn-i Arabi’nin ‘İlahi Aşk’ isimli kitapları. Kitabın girişindeki ‘güvercin gerdanlığı’ tasviri bile kitabı okumak için yeterli bir sebepti. Güvercin gerdanlığı, güvercinlerin boynunda bulunan halka biçimindeki tüylerdir. Boyna geçen ve ölünceye kadar çıkmayan ‘aşk zinciri’ sembolüdür. Klasik İslam edebiyatında geçen bir tanım. Bir dönem, etrafımdaki herkese, ‘güvercin gerdanlığı’nın ne olduğunu bilip bilmediklerini sorar olmuştum. Dişiliğe dair ne varsa, kırılganlık, zarafet, nazlanma ‘güvercin’e daha yakışan bir şey olduğunu düşünmeye başlamıştım. Dolayısıyla, bir kadının boynuna erkek tarafından takılan kolye, kışkırtıcı olduğu kadar anlamlıdır da aynı zamanda. “Ölünceye kadar seninim” demenin ahdidir boyunda duran. Biri gider, biri gelir mantığını asla içine almayan bir aşk anlayışı. Olacaksa böyle olmalı. Sevilecekse böyle sevilmeli. Aşkta Batılı anlayışın aksine, Doğulu anlayışa daha yakınım. Yani. Her yıl ‘Sevgililer Günü’ne bir başka sevgiliyle katılmak değil... * Stendhal, ‘Kırmızı ve Siyah’ta Sieyes’ten şu sözü aktarır: “İşte uygarlığınızın yüksek mucizesi! Aşkı sıradan bir şey yaptınız.” Tarkan’lı cep telefonu reklamlarını görmüştüm bir ara... “Aşk sesini duyurmak ister” diye... Aşkın bu şekilde reklama ve ticarete konu edilmesinden hiç hazzetmiyorum. Aşkın kontör cinsinden değeri nedir? Bırakın bunu âşıklar kendi aralarında halletsinler. Tabii ki aşk, insanı söyletir. Erkekler için bu kadar önemli değil belki ama her kadın aranmak, (cep telefonları için söylüyorum) sevgi dolu mesajlar almak ister ve bunu sıkça da dile getirir. Her türlü hediyelik eşyalar üretilsin, mağaza vitrinlerinde yer alsın, herkes sevdiği için türlü sürprizler yapsın; ama bunu tüketim çılgınlığına çevirmenin âlemi yok. Reklam aracı yapmanın da... * “İdeolojiler aşkı öldürüyor” denir. Doğrudur. Bir zaman solcuların aşka vakti olmadığı gibi, 1980 sonrası İslamcılığında da aşkı yoğun yaşayanları pek bulamazsınız. Gerçi dindar insanlar, “Allah aşkına” birtakım kötülüklerden uzak dururlar. Kadınlarına en bağlı erkekler onlardır ama belki ifade edemediklerinden dolayı kadınların aşk beklentileri -çevremden biliyorum- artmaktadır. Çünkü evlerde seyredilen diziler dört başı mamur aşk hayalleri kurdurmaktadır. [/color] ______________________ sana bakarken gözlerimi kapasam, karanlıkta kalırsın haberin var mı? Konu asude29 tarafından (05-04-2007 Saat 15:23 ) değiştirilmiştir.. Sebep: renk okunmuyor

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)